Friday, December 28, 2012

ደቂቀ እምየ ተበአሱ በእንቲአየ

“ደቂቀ እምየ ተበአሱ በእንቲአየ”

ተራኮትን' እናንተው። እስ በሳችን። ስለእናታችን ልጅ። ነገሩ እንዲያ በኾነ ባልከፋ። መራኮታችን፦ ርስ በርስ፣ ምክንያቱም፦ ለናታችን ልጅ ስንል ከኾነ፤ መስማማታችን አይቀርም። መስማማታችን አይቀርምና፥ መስማማታችን ካልቀረ ዘንድ መራኮታችን "ከፍቶ አይከፋም" ያሰኛል።

ነገር ግን (አኹን ግዙፍ ግን መጣ) ነገር ግን መራኮታችን ወገን ተባዕድ ለይተን፤ ምክንያቱም ስለናታችን ልጅ ሳይኾን ስለሌላ ጥቅም ከኾነ፤ ያኔ የናታችንን ልጅ ይዘን መውጫ የሌለው ጥልቅ ሸለቆ ውስጥ መግባታችን ነው።

እስኪ ያለንበትን ኹናቴ በግሥ እናትተው።

ማለትም በማሕልየ መሐልይ ዘሰሎሞን የሰማነውን የቤተ እስራኤልን ድምፅ ለቤተ ተዋሕዶ ዘኢትዮጵያ እንግሠሥላትና [1] ምን እንደምትለን እንስማ፦

[1] የቀድሞ ታሪክ ወይም ድርሰት ለወቅታዊ ርእሰ ጉዳይ መግለጫነት ሲውል በቅኔ ቤት “ግሥ መንገድ” በዜማ “ግሥ መግሠሥ” እንዲሁም በትርጓሜ “በግሥ መናገር” ይባላል። 

Thursday, December 20, 2012

ፍትሐ ነገሥት እንዲህ ይላል፦

ወለሰብአ ኅርየት ይደልዎሙ ከመ የሀብዋ ለዛቲ ሢመት ለዘድልው ላቲ።
መራጮች ይህችን ሹመት ለሚገባው ሰው ሊሰጧት ይገባቸዋል።
ወእመሰ አበዩ ይከውኖሙ አበሳ።
የሚገባውን ትተው የማይገባውን ቢሾሙ እዳ ይኾንባቸዋል። ምቀኝነት ነውና።
ወኢይደሉ ከመ ትኩን ዛቲ ሢመት ለ፪ በ፩ ዘመን ወበ መንበር።
ባንድ ዘመን ባንድ ወንበር ኹለት ሰዎች ሊሾሙ አይገባም።... 'ባንድ ወንበር ኹለት መምር' እንዲሉ።
ወእመሰ ኮነ በአሐዱ ሀገር ትጽናዕ ለዘተሠይመ ቅድመ።
ባንድ ሀገር ኹለት ሰዎች ተሹመው ቢገኙ አስቀድሞ ለተሾመው ሰው ትጽናለት።

ፍትሕ መንፈሳዊ (አንቀጽ 4 ቍጥር 67 እና 68)
Period!!!