Friday, December 28, 2012

ደቂቀ እምየ ተበአሱ በእንቲአየ

“ደቂቀ እምየ ተበአሱ በእንቲአየ”

ተራኮትን' እናንተው። እስ በሳችን። ስለእናታችን ልጅ። ነገሩ እንዲያ በኾነ ባልከፋ። መራኮታችን፦ ርስ በርስ፣ ምክንያቱም፦ ለናታችን ልጅ ስንል ከኾነ፤ መስማማታችን አይቀርም። መስማማታችን አይቀርምና፥ መስማማታችን ካልቀረ ዘንድ መራኮታችን "ከፍቶ አይከፋም" ያሰኛል።

ነገር ግን (አኹን ግዙፍ ግን መጣ) ነገር ግን መራኮታችን ወገን ተባዕድ ለይተን፤ ምክንያቱም ስለናታችን ልጅ ሳይኾን ስለሌላ ጥቅም ከኾነ፤ ያኔ የናታችንን ልጅ ይዘን መውጫ የሌለው ጥልቅ ሸለቆ ውስጥ መግባታችን ነው።

እስኪ ያለንበትን ኹናቴ በግሥ እናትተው።

ማለትም በማሕልየ መሐልይ ዘሰሎሞን የሰማነውን የቤተ እስራኤልን ድምፅ ለቤተ ተዋሕዶ ዘኢትዮጵያ እንግሠሥላትና [1] ምን እንደምትለን እንስማ፦

[1] የቀድሞ ታሪክ ወይም ድርሰት ለወቅታዊ ርእሰ ጉዳይ መግለጫነት ሲውል በቅኔ ቤት “ግሥ መንገድ” በዜማ “ግሥ መግሠሥ” እንዲሁም በትርጓሜ “በግሥ መናገር” ይባላል። 


ኢትርኣያኒ እስመ አነ ጸላም
እስመ ኢርእየኒ ፀሐይ፨

በ፵ ዘመን መከራ ጠቁሬኣለኹና፤
ፀሐይ ረድኤቱ አላየኝምና፤
እንደ ጥንቱ ጊዜ ናት ብላችኊ አትዩኝ።

ደቂቀ እምየ ተበአሱ በእንቲአየ፨

የእናቴ የሕግ ልጆች ሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን ስለኔ እኔን ተጣሉኝ፤ ስለኔ እስ በሳቸው ተጣሉ።

[ስለምን? በምን ምክንያት?]

አንበሩኒ ዐቃቢተ ዐጸደ ወይን፨
ይረባሻል ይጠቅምሻል የእግዚአብሔርን ሕግ ጠብቂ ብለው አኖሩኝ።

ዐጸደ ወይን ዘዚአየ ኢዐቀብኩ፨
የሚረባኝ የሚጠቅመኝ ሕገ እግዚአብሔርን አልጠበቅኹም። ባልጠብቅ (ባለመጠበቄ ምክንያት)፦ደቂቀ እምየ ተበአሱ በእንቲአየ፨ የእናቴ የሕግ ልጆች ሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን ስለኔ እኔን ተጣሉኝ፤ ስለኔ እስ በሳቸው ተጣሉ።
 
ዋናው ጥያቄ፦

እውን አኹን እኛ የምንገኝበት ኹናቴ ከላይ እንዳተትነው ነው? ወይስ የተገላቢጦሽ ነው ነገሩ?

ማለት፦

ሊቃውንቱ ሕግ ባለመጠበቃቸው ምእመናን ስለነሱ እነሱን (ሊቃውንቱን)፤ ስለነርሱ ርስ በርሳቸው (ምእመናኑ) እየተጣሉ ይኾን? 

"ውሃ ቢያንቅ በምን ይውጡ፤ ምላጭ ቢያብጥ በምን ይበጡ?" 

ግዴለም ያኔ ባለቤቱ ያውቅበታል!
 
እኔስ እላለኹ፦

አውድድ ውስተ ሥጋየ ፈሪሆተከ!!!
አንተን [ብቻ!] መፍራትን፦ አምልኮትኽን፥ ሕግኽን በሰውነቴ አስማማልኝ!!! 

["አውድድ" ለዜማ ብቻ ሳይኾን ለምስጢርም "ሥረይ" መኾኗን ልብ ባልነው ባልትጎዳን!]
 

No comments:

Post a Comment